از خوی تا خورشید

آلا بوغمامی یه

اندر احوالات کری خوانی کاندیداهای احتمالی نسبت به همدیگر

بچه که بودیم و با بچه های همسایه دعوایمان می شد، ما، دم در خانه خودمان می ایستادیم و آنها دم در خانه خودشان و با اشاره دست، داد می کشیدیم و خطاب به بچه های همسایه و آنها خطاب به ما می خواندیم و می خواندند که:

آلا بوغمامی یه - شیرتیخلی شوربامی یه

حالا حکایت برخی از این کاندیداهای احتمالی خیلی خیلی محترم است که در خانه های روستایی و در مناطق مختلف شهر جلسه تشکیل میدهند و بجای معرفی توانمندی های خود هر چه تهمت و افترا هست را نثار رقیبان می کنند و برخی ها پا را از این هم فراتر نهاده و نوچه هایی استخدام می نمایند تا در شهر بگردند و در کوی و برزن هر چه فحش و بد و بیراه بلدند تقدیم رقیبان کنند. این نوچه ها و حتی گاهی خود کاندیداهای احتمالی بسیار بسیار محترم بعضی وقت ها حیا و حرمت را یک جا قورت می دهند و فک و فامیل کاندیداهای رقیب را هم از نوازش های کلامی خود بی نصیب نمی گذارند. نمونه بدهم؟... حضرات خیلی خیلی محترم! آینه ای برابر صورتتان بگذارم تا فحش هایتان به صورت خودتان برخورد نماید؟ آن وقت چه حالی پیدا می کنید؟  شما که ادعای دینداری می کنید! شما که در زهد و تقوا و معرفت و ... هیچ کس را همپای خودتان نمی دانید! پدر و مادر رقیب چه گناهی کرده که به آنها هم التفات می فرمایید؟

 اصلا این رقبایتان شایسته هر نوع بدو بیراه، اصلا اخلاق و جوانمردی و ادب و عفت کلام و ...به کنار. شما که خودتان در این نظام در سالهای گذشته مسوول بوده اید، کاره ای بوده اید، مخلص کلام اینکه به برکت همین نظام است که آمده اید و می خواهید خیرسرمان برایمان نمایندگی بفرمایید، چرا همه سالهای گذشته و مدیرانش را زیر سوال می برید؟ مگر خودتان جزو همین مدیران حالا گیرم در رده های پایین تر نبودید؟

آقایان محترم تر از همه محترمان! نمی خواهیم به آنها که باعث باز شدن مرز رازی شدند، هورا بکشید. نمی خواهیم به آنها که در راه احداث بیمارستان جدید تلاش کردند به به بگویید، نمی خواهیم به آنها که باعث شدند ساختمان دانشگاه دولتی مان پا بگیرد و آجر روی دیوارهایش قد بکشد، درود بفرستید، نمی خواهیم باعثان و بانیان سد غازان را تکریم نمایید.

فقط اخلاق اسلامی را، ادب را، مروت را، جوانمردی را و در یک کلمه قاعده درست بازی را رعایت کنید. والا اگر قرار بر فحش و تهمت و لیچار باشد، بقیه هم بلدند و شاید بهتر از شما هم این یکی را بلد باشند. اما اگر مقابله به مثل نمی کنند فقط برای رعایت اصول اخلاقی است. اصولی که برای ما مسلمانان بیش از برنده شدن در یک مسابقه ای بنام انتخابات ارزش دارد.

آقایان بیشمار محترم، نگاهی به دور و برتان بکنید، ببینید آنها که شما را تشویق به فحاشی می کنند، چگونه افرادی هستند؟ آنها که به دروغ می آیند از رقیبانتان خبر می آورند که فلانی فلان بهتان را به شما گفت، باور کنید که دوست شما نیستند، برای برنده شدنتان در انتخابات دور شما حلقه نزده اند، برای خوردن نانتان و کش رفتن پولتان و از بین بردن ادب و اخلاقتان آمده اند. یک بار دیگر همان سخن چینان و نمامان دروغ گو را زیر ذره بین بگذارید. جز زالو در زیر ذره بین چیزی نخواهید دید.

کجا رفته آن اخلاق و سعه صدر مان ( بهانه گیر ها به خاطر همین کلمه خواهند گفت: می خواهد دکتر صدر را تبلیغ نماید) که حتی ورزشکار مغلوبمان قبل از ورزشکار غالب به پیشش می رفت و تبریک می گفت. کجا رفت آن همت والایمان که حتی آنهایی را که دوست نمی داشتیم سربلند و آبرومند می خواستیم؟! یعنی پیروزی در انتخابات این همه مهم است؟ یعنی با همین فحاشی ها و لیچار بافی ها و دروغ گویی ها و هل من مبارز طلبی ها می خواهید نماینده نجیب ترین مردم این دیار شوید؟

بگذارید کمی شیطنت کنم، قدری مثل شما شوم. خودم را کاندیدایی فرض کنم که برای سخنرانی به یک محفل در یک منزل رفته و چندین نفر نشسته اند و به حرفهایش گوش می دهند، همان حرف ها را بلغور نمایم که شما به راحتی آب خوردن به دیگران نسبت می دهید، اگرشما را خوش بیاید، آنوقت باور کنید که شنوندگان شما را هم خوش می آید، و اگر ناراحت شدید یقین نمایید که سخنان این سنخی شما هم مردم را ناراحت می کند.

آقایان خیلی فراوان محترم!با آبروی دیگران که فرزندان این مرز و بوم هستند بازی نکنید چرا که این شتر در خانه  شما هم خواهد خوابید و آبرویتان در کوچه و بازار به حراج خواهد رفت. چرا که این شیوه نا مبارک را خودتان بنیان نهاده اید.

این همه گفتم نه از باب این است از درشت گویی و هوچی گری و بهتان تراشی و لیچار بافی تان کسی واهمه دارد یا نمی تواند مقابله به مثل نماید. قدری به خودتان و به اعمالتان بنگیرد؟ نیازی به بهتان گویی نیست. خیلی حرف های راست و درست می توان در مورد همین شما فحاشان و لیچار بافان نوشت و گفت که برای بدنام کردنتان کافی باشد. اما از این می ترسم که این رویه نادرست و بدهنجار و بد شگون را باب نمایید و قبح این عمل ناجوانمردانه فرو بریزد و آنگاه دیگر باید فاتحه اخلاق و ادب و مروت و جوانمردی را بخوانیم.