از خوی تا خورشید

زمان را در زمین تقسیم می کردند

به انسان کمتر از اندازه ی -

- یک آه بخشیدند

خاموشی مطلق

اعتراضی

نه حتا گوشه ی چشمی

یکی هکتارها می برد

یکی خون برادر را

بفرما

درون دیگ

مگر نام تو انسان نیست؟