از خوی تا خورشید

یحیی رحیمی« شاعر مرد نویسنده و روزنامه نگار»ی که از کوچه باغ های محله امامزاده خوی سر زد و قلم بر دوش راهی  تهران شد و آنگاه در شیراز نشست تا حافظ یک بار  دیگر بسراید: اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را....

... و من نمی دانم یحیی رحمیی ما بود که دل حافظ را بدست آورد یا حافظ بود که از یحیای ما دلبریایی نمود. هر آنچه بود و هرآنچه میان این دو گذشت، دست آخر خبر ناگوار امروزمان بود که: یحیی رحیمی صبح امروز کوله بار قلم خویش بر زمین نهاد و دیگر نخواهد نوشت.

شماره همراه اش را گرفتم دخترش جواب داد، حال استاد را پرسیدم. بغض آلود گفت: سرتان سلامت باد.

بقیه حرف هایمان همین قدر بیادم مانده که روز یکشنبه استاد را به خاک خواهند سپرد و دوشنبه مراسمی توسط نیم نگاه و باقی رسانه های شیراز و پنجشنبه مجلس بانوان و بعد از آن رهسپار خوی خواهند گردید، نگذاریم یحیی رحیمی که استادمان بود و در کنار حافظ به خواب ابدی رفت در شهر خودش و زادگاه خودش غریب بماند. مجلس درخور باید ترتیب داد...